Op Read/WriteWeb staat een stuk over Smartpox.
Smartpox maakt gebruik van 2D barcodes (SemaCode standaard) om de online muziek wereld met de offline wereld te maken. De voorbeeld die Smartpox zelf geeft van de toepassing is een band die de url van hun laatste nummer in een barcode verwerken en deze code op de flyers van hun volgende optreden afdrukken. Iedereen met een barcode reader op zijn telefoon kan dan vervolgens direct het nummer downloaden door alleen de code in te scannen. Naast url’s kan eigenlijk alles in een barcode worden verwerkt, de website van de band, ringtones, visitiekaartjes, enz.
Zoals ik ook al bij het artikel van ShotCodes aangaf, ben ik echt enorm entousiast over het gebruik van barcodes om de koppeling te maken tussen online en offline (daar heb je het weer: Object hyperlinking). De manier waarop wij tegen online informatie aan kijken en de manier waarop we daar mee om gaan gaat volgens mij drastisch veranderen op het moment de we fysieke objecten een online identiteit gaan geven.
Het is een kwestie van tijd voordat deze technologie ingeburgerd is. Je hebt eigenlijk 2 dingen nodig een standaard reader meegeleverd op elke mobiele telefoon en een A merk die als eerste hiermee een campagne aandruft. Op beide punten wordt vooruitgang geboekt: Nokia N93 with QR Code Reader Pre-Installed en de ShotCodes actie.
Lees het hele artikel op http://www.readwriteweb.com/archives/smartpox_bar_codes_for_web.php
Trackback/Pingback (1)
[…] De laatste tijd blijf ik maar verkondigen dat ik ben helemaal weg van QR Codes en dat ik heilig geloof in het concept van Object Hyperlinking. Maar wat kun je nou praktisch met die gekke codes die bijna niemand in Europa met z’n telefoon kan lezen? Ik ben geneigd om te zeggen dat je er alles mee kan maar dan gelooft helemaal niemand me meer. We kunnen het beste een voorbeeld nemen aan Japan waar QR Codes niet meer weg te denken zijn uit het dagelijks leven. […]