Terugkijkend op de eerste zeer geslaagde Mobile Monday van Nederland staat me het gesprek met Dennis Hettema van OP3 nog vers in het geheugen. Dennis heeft op de eerste MoMoAms de tweede presentatie verzorgd over mobile barcode scanning (kijk hier voor de presentatie).
Na afloop heb ik nog een tijd met Dennis zitten discuseren over de voor- en nadelen van gesloten omgevingen zoals ShotCodes van OP3.
De bottom line voor mij is dat een 2D barcode -of dit nu een QR Code, datamatrix, shotcode of iets anders is- niets meer en niets minder is dan een hulpmiddel om een URL in m’n telefoon te krijgen zonder dat ik die URL over hoeft te typen. Niet meer en niet minder.
Mijn redenatie hierachter is heel simpel. Op (print) media wordt altijd de directe URL (bv. “http://www.bios.nl”) gedrukt en niet een tussenvorm (een nummer oid.). De 2D Barcode is in dit geval een handige fysieke hyperlink die rechtstreeks verwijst naar de URL. Vanuit deze gedachten zie ik dus geen toegevoegde waarde in oplossingen die iets anders doen dan puur en alleen de URL in een 2d barcode coderen.
Wat schiet ik er als gebruiker mee op dat er nog een tussenstap gemaakt wordt?
Vanuit business-model kant is dit natuurlijk een lastige situatie, hoe ga je dan geld verdienen met die gekke 2D barcodes. Daar heb ik het antwoord niet op maar mijn gevoel zegt dat de modellen die nu bedacht het uiteindelijk niet gaan redden (toegevoegde waarde …).
Dennis heeft het argument dat er op dit moment partijen zijn die de openheid van QR Codes ge(mis)bruiken en toch zelf een eigen nummer-systeem introduceren en het op die manier het voor de gebruiker ondoorzichtig maken.
Daar ben ik het helemaal mee eens. Deze partijen zijn parasieten en gaan het zeker niet lang vol houden. Ze schaden het belang van de gebruikers en uiteindelijk van hun directe klant. Een van de beste manieren om dit “probleem” op te lossen is door zelf het goede voorbeeld te geven.
Mijn discussie gaat het echter niet over, het is een fundamenteler verhaal. Namelijk: welke rol moet een 2d barcode in een ideale situatie vervullen. Eerder discussies rondom dit onderwerp hebben toch al snel de neiging om in een welles-nietes spelletje te eindigen. Daarom is een helder uitgangspunt volgens mij van cruciaal belang. Mijn uitgangspunt: een 2d barcode is een hulpmiddel om URL in je telefoon te krijgen.
Comments (2)
Hi,
My dutch is very poor so I better try with english.
In fact there is a solution which does not make an open code proprietory.
First we also used (and still use) short codes, which are a proprietory solution to an open code. But then – when the Nokia barcode readers arrived – we changed more an more to the Short Code URL solution. Feed2Mobile is an example of this. You can read with the Kaywa Reader but also with the Nokia Barcode Reader.
So if size doesn’t matter (short codes are much smaller) we now use Shortcode URL’s instead. And I think that’s the evolution every barcode reader solution should go.
First – support one of the two ISO-Standards – at least.
Second – offer the (Shortcode) URL possibility.
Hi Roger, thanks for you quick response and bravery to respond on a dutch article.
I’ll translate the article to english:
The bottom line is that 2d barcode are a simple tool so that you don’t have to type URL on your phone. Nothing more and nothing less.
There is no benefit whatsoever for the end-users in to encoding shortcode numbers. Just encode URL’s. Wouldn’t it be insane to print some number on your businesscard instead of http://www.kaywa.com … ? 2d barcodes are just an tool to input http://www.kaywa.com on your phone.
I have a very strong opinion about companies who (ab)use the openness of QR Codes and create a confusing proprietary system. But we had this discussion on Tommies blog a while ago.
In my view the only way to archive standardization is to practice good practice yourself. I can believe the temptation is big but the need for standardization is even bigger.