GraphSync is one of the steps in this process. It challenges developers to build data extractors for proprietary services and translate the data in open standards. Free your data that’s trapped inside proprietary silo’s!

Everyone is giving their predictions for 2008. Well, mine is still the same as last year with the addition of data portability.

Zodoende kan sinds vandaag iedereen in het schitterde park Vechtzoom aan de rand van Overvecht gebruik maken van een WiFi netwerk. Door de extra La Fontenna antenne zou er in het hele park dekking moeten zijn (ik vermoed zelfs verder)!

Zo weer wat whuffie verdient vandaag! Nu nog even op de zomer wachten…

With this topic keeping me busy I’ve been thinking how the eco-system around our online identity could evolve in near future.

Email address on steroids
Everyone will have a central online identity. You could look at this central identity as an email address on steroids. I’ll try to explain. Everyone that is online has at least one email address. This email address is very personal. People you know recognize you when they see your email address passing by. But not only people recognize you, machines do too. Every time you sign in to a website with your email address you are recognized.

Using an email address as online identity works pretty good on small scale. If you have dozen accounts on various websites it becomes a drag. Each website contains duplicate data of you and each website adds its own information to your online identity. Duplicate data is bad because having to change your hometown when you moved becomes a annoying task with a dozen accounts.
In itself It’s great that specialized websites add information to your online identity. The bad part is that most website take your data “hostage”. You provide them with your personal information but they don’t give you the option to share that information. They treat the data as their property when in fact it’s yours. This is a business model for many website by the way. Their value is defined by that amount of data they have extracted from their users. But more on that later

We need to turn this around. Only our trustworthy email address wasn’t really designed for this so we need something else. Something that gives you the same identity “feeling” as an email address but is extensible, flexible and provides more options for control. Looking at this we could end up the diagram below:

Central profile
Your central profile represents your online identity. This is a website that gives you the ability to manage basic identity data such as name, age, hometown, occupation, email address, etc. It’s also the place to manage what data you want to share and with who. It also might be an nice overall representation for the outside world of your identity. The central profile is they key to eliminating duplicate data, putting you in control and having a portable identity.

Identity Addons
Imaging one big interface to manage all the aspects of your identity. As your identity expands you’ll be looking at a screen that doesn’t make sense -even to you- in a very short time. Not only will this be a usibility nightmare but also who is going to implement all those cool features for managing specific aspects of your identity?
I’d say lets keep all those fancy third party websites that are designed for one specific goal. Flickr for instance is great to manage the “photo” aspect of your identity, Last.FM is great for keeping your taste of music up to date and managing that booklist on Amazon just works fine.
We can look at those third party sites as Identity Addons. They provide a friendly interface for managing specific aspects of your identity. These Addons will need to add the specific data to your central identity in an standardized way, sort of like plugins do for software.
I can even imaging that we won’t be choosing a site to share our photos but a “photo identity provider” that is an Addon to your identity in the near future.

Identity Readers
Having a extensible central identity that tells a lot more about you than an email address is great, but the first next thing you’ll want to do is to share (parts) of that identity. In the same way that Identity Addons add specific data to your identity they could also take advantage of the data you share with them. I call websites that make use of your shared identity data Identity Readers. The most basic use of an Identity Reader is to fetch data such as name, age, hometown, occupation, email address, etc. But using basic data is just the start. Having just one contact list that is used by different Identity Readers so that you won’t have to add all your friends on every new social site you sign up with is a more advanced -but very desirable- use.

Requirments
Ok, sounds cool until now right? So what are we waiting for? Why hasn’t anyone implemented this yet? First of all there are a few requirements in order to do this the right way:

• A central identity; an online place that represents your online identity. You fully trust and control this place.
• Identity standards; these standards define how is your identity data stored. They don’t (!) define an identity, just the way properties are stored.
• Data exchange standards; portability of your identity is crucial. Data must be able to flow from Identity addons to the central profile and from the central profile to Identity readers.

As we know defining standards takes time but my gust feeling tells me we’re almost there. We are a long way on the technology end that will enable this. I’m sure OpenId, hCard and microformats are things you’ll be hearing a lot more from in the near future.

But there is something else that was holding this development back. This setup is very much aimed at portability, having control over your data and having the choice to manage your data using the website you like. You can imagine that moving your data from Identity Addon provider #1 to provider #2 isn’t a very secure base to build a business. You could lose 50% of your users as Identity Addon provider when the next day a new startup pops out of the silicon valley sand with a better service then you. Of course we -as users- cheer this on as it pushes providers to compete on giving us the best service so that we don’t make the switch.

And now?
What is going to make this happen? Basically the vision, resources and endurance of a few brave. This development has been taking place for some time now but it’s getting more attention and picking on speed lately. Smart computer people (those with big glasses ;)), have been talking about this for some time now. We can thank Facebook that it put this development in the face of the mass crowd. What Facebook did was like saying “screw all those business models, we’ll open up everything and see what happens”.

It’s good to see more people thinking and writing about this development. I’ll be keeping an close eye on these developments as I’m sure they will dominate the web the next few years.

Dankzij mijn nieuwe gadget ben ik me steeds meer gaan verdiepen in de mogelijkheden van VoIP. Na een eerdere succesvolle poging om mijn mobiele telefoon te gebruiken als een WiFi VoIP telefoon waarmee ik gratis naar vaste nummers in Nederland kan bellen was het tijd om een stap verder te zetten in de wereld van VoIP.

Mijn volgende doel was bellen en gebeld worden via een normaal Nederlands netnummer, op een huis-tuin-en-keuken telefoon, zonder tussenkomst van een pc en tegen zo laag mogelijke belkosten.

Hieronder volgt mijn beknopte uitleg hoe je kan overstappen op een telefonie oplossing die volledige via VoIP werkt, ik hoop dat jullie er iets aan hebben!

Wat zijn de voordelen

1. Vrijheid: Voor mij is de vrijheid van keuze het aller grootste voordeel. Je kan zelf kiezen bij wie je een eigen nummer aanvraagt. Het is al lang niet meer zo dat je allen een eigen nummer via kpn kan krijgen maar des te meer keus des te beter. Online aanbieders van normale telefoonnummers noem ik voip-in providers.
2. Kostenbesparing: Doordat je niet alleen kan kiezen bij wie je een eigen nummer aanvraagt maar ook via wie je naar anderen belt kun je flink wat besparen op je belkosten. Er zijn tal van aanbieders (ik noem ze de voip-out providers) waar je uit kan kiezen. Partijen zoals casema/upc/tele2 bieden onbeperkt bellen naar vaste nummers voor een voordelig bedrag per maand. Mooie aanbiedingen maar neem je eenmaal een abonnement zit je aan deze partijen vast en daarnaast rekenen de meeste voip-out providers geen bedrag per maand.
3. Flexibiliteit: Mocht je gaan verhuizen dan is het enige wat er gereld moet worden dat op de nieuwe locatie een werkende internet aansluiting is. Sluit je VoIP apparatuur aan op je internetverbinding en je hebt gelijk weer een werkende telefoonlijn. Elke verhuisprocedure minder is gelijk aan minder stress.

Wat heb je nodig

• Een ATA (Analogue Terminal Adapter) die de VoIP verbinding omzet zodat je normale telefoon er mee over weg kan. Ik gebruik de Linksys SPA-3102 (onder andere verkrijgbaar bij voipshop.nl)
• Een account bij een voip-in provider waar je een eigen telefoonnummer (010/020/030/etc) bij aanvraagt waarop je gebeld kan worden. In dit geval heb ik gekozen op het Nederlandse VoipPlanet te gebruiken.
  
• Eventueel een of meerdere voip-out providers waarmee je goedkoop / gratis naar anderen kan bellen. Je kan gebruik maken van VoipPlanet zowel voip-in als voip-out provider. Ik heb er voor gekozen om VoipBuster als (tijdelijke) voip-out provider te gebruiken. Via VoipBuster naar vaste nummers in Nederland bellen kost namelijk 0 cp/m (lees de kleine regels bij VoipBuster) in tegenstelling tot de 2 eurocent bij VoipPlanet. Verwacht je meer dan 500 minuten binnen 3 maanden naar vaste nummers te bellen dan loont het al om een andere voip-out provider te kiezen. Voor zo ver ik gezien heb biedt VoiceCheap veruit de beste deal voor bellen naar Nederlandse mobiele telefoons met een tarief van 10 cp/m maar ik heb nog wat credits bij VoipBuster die eerst op moeten.
  

Hoe sluit je het aan
Als je de juiste spullen en accounts hebt is het eigenlijk vrij eenvoudig. Iemand die wel eens een internetrouter heeft moeten instellen zou hier weinig moeite mee moeten hebben.

1. Sluit de ATA aan op een werkende internet verbinding
2. Plug je gewone huis tuin en keuken telefoon in de ATA
3. Om de ATA te configureren log je in via een web browser
4. Stel in de ATA de VoipPlanet als SIP provider in
5. Als alles goed is gegaan dan moet je nu gebeld kunnen worden op je eigen telefoonnummer en je zou ook naar buiten moeten kunnen bellen
6. De volgende stap is nu om een andere voip-out provider in stellen, de makkelijkste manier om dit te doen is via gateway’s op je ATA (mits die dat ondersteund, anders is VoxAlot altijd nog een alternatief). Hoe je een gateway in kan stellen op de Linksys spa-3102 kun je hier vinden.
7. Eenmaal VoipBuster als alternatieve gateway ingesteld is de laatste stap nog het aanpassen van de dial-plan. Met behulp van een dial-plan kan onder andere bepaald welke gateway gebruikt wordt om het moment dat er naar buiten gebeld wordt. Het gaat te ver om uit te leggen hoe een dial-plan precies werkt, maar als je meer wil weten staat op deze pagina van VoipPlanet het een en ander uitgelegd.

Wat zijn de nadelen
Zijn er ook nadelen aan de overstap naar VoIP? Het is maar hoe je het bekijkt, maar als ik objectief ben kan het feit dat je het zelf moet aansluiten en beheren een nadeel voor mensen zijn. Daarnaast is het zo dat als je internetverbinding eruit valt je ook geen telefoonlijn meer hebt. Mijn ervaring is dat internetverbindingen tegenwoordig zo betrouwbaar zijn dat ik het risico wel aan durf.

Alternatieven
Niet tevreden met Linksys hardware, kijk dan een hier.
Geen vertrouwen in VoipPlanet? Misschien is DIDww of Voxbone iets voor je als voip-in provider. Het VOIP Pletform heeft ook een goed verhaal over hoe je aan een eigen nummer komt.
Heeft VoipBuster geen voordelige tarieven naar de bestemming die je wil bellen? Geen probleem, er zijn meer dan genoeg voip-out providers. Kijk eens in dit overzicht van betamax spin-offs bijvoorbeeld.

Disclaimer
Dit verhaal komt voor uit mijn zoektocht naar een moderne telefonie oplossing. Al zoekend kwam ik in contact met Marjolein Hoekstra, die VoIP geactiveerd heeft op haar Nokia N95. Marjolein en ik hebben aardig wat links die je hier tegenkomt samen geëvalueerd (Marjolein, bedankt ;)). Er zijn vele andere manieren om VoIP te gebruiken (denk aan losse voip-telefoons) maar met deze opzet ben ik enorm tevreden en ik weet zeker dat het me geld gaat besparen.

Na afloop heb ik nog een tijd met Dennis zitten discuseren over de voor- en nadelen van gesloten omgevingen zoals ShotCodes van OP3.

De bottom line voor mij is dat een 2D barcode -of dit nu een QR Code, datamatrix, shotcode of iets anders is- niets meer en niets minder is dan een hulpmiddel om een URL in m’n telefoon te krijgen zonder dat ik die URL over hoeft te typen. Niet meer en niet minder.

Mijn redenatie hierachter is heel simpel. Op (print) media wordt altijd de directe URL (bv. “http://www.bios.nl”) gedrukt en niet een tussenvorm (een nummer oid.). De 2D Barcode is in dit geval een handige fysieke hyperlink die rechtstreeks verwijst naar de URL. Vanuit deze gedachten zie ik dus geen toegevoegde waarde in oplossingen die iets anders doen dan puur en alleen de URL in een 2d barcode coderen.

Wat schiet ik er als gebruiker mee op dat er nog een tussenstap gemaakt wordt?

Vanuit business-model kant is dit natuurlijk een lastige situatie, hoe ga je dan geld verdienen met die gekke 2D barcodes. Daar heb ik het antwoord niet op maar mijn gevoel zegt dat de modellen die nu bedacht het uiteindelijk niet gaan redden (toegevoegde waarde …).

Dennis heeft het argument dat er op dit moment partijen zijn die de openheid van QR Codes ge(mis)bruiken en toch zelf een eigen nummer-systeem introduceren en het op die manier het voor de gebruiker ondoorzichtig maken.
Daar ben ik het helemaal mee eens. Deze partijen zijn parasieten en gaan het zeker niet lang vol houden. Ze schaden het belang van de gebruikers en uiteindelijk van hun directe klant. Een van de beste manieren om dit “probleem” op te lossen is door zelf het goede voorbeeld te geven.

Mijn discussie gaat het echter niet over, het is een fundamenteler verhaal. Namelijk: welke rol moet een 2d barcode in een ideale situatie vervullen. Eerder discussies rondom dit onderwerp hebben toch al snel de neiging om in een welles-nietes spelletje te eindigen. Daarom is een helder uitgangspunt volgens mij van cruciaal belang. Mijn uitgangspunt: een 2d barcode is een hulpmiddel om URL in je telefoon te krijgen.

Zo groot is het verschil online. Ik heb moeite met het beheren van wie ik ben en wie ik wil zijn online. Een tijd geleden ben ik al zo veel mogelijk afgestapt van aliassen en schuilnamen online. Alles wat ik online doe, probeer ik duidelijk aan 1 identiteit te koppelen. Waarom? Omdat ik er in geloof dat je online identiteit enorm waardevol is voor jezelf maar ook voor je omgeving.

Op tig verschillende websites heb ik wel een eigen “profiel’. Flickr, youtube, bloglines, hyves, twitter, jaiku, claimid, linkedin, xing, technoratie, amazon, noem het maar op. Elk van die sites bevat een (klein) gedeelte van mijn identiteit. Het is nu elke keer zo dat als je iets aan je identiteit wil wiijzigen je per site moet inloggen, wijzigingen moet maken en dat X keer herhalen.

Ik geloof niet in dat je 1 alles omvattend profiel ergens op de digitale snelweg maakt en dat je dan klaar bent. Je zal altijd wel per specifiek geval wat extra informatie moeten geven. Maar wat zou het toch mooi zijn als de specifieke informatie die je op een site in een profiel stopt automatisch terug komt in je centrale profiel. Ik vul op amazon mijn lijst met gelezen boeken in, op mijn centrale profiel pagina zie ik dan ook meteen mijn boekenlijst. Geleidelijk bouw je dan je profiel op. De volgende stap zou natuurlijk zijn als je andere online profielen gebruik maken van de informatie die in je centrale profiel zit. Krijg ik bij technoratie andere blogs voorgeschoteld omdat ik bij amazon aan heb gegeven dat ik nu boek X aan het lezen ben?

Laten we beginnen met 1 centrale contactenlijst. Het is toch bijna van de zotte dat je op elke nieuwe social site (en dat zijn er nogal wat) waar je op aan meldt je weer je lijst met vrienden moet aanmaken. Laatste keer weer met Twitter. Waarom niet 1 plek voor je al je online relaties die je makkelijk kan her gebruiken. Yme noemde XFN als een van de oplossingen en ik weet dat Robert hier ook al mee bezig is. Ik ontdekte dat ClaimID (en lees ook net Flickr) werkt met XFN, maar ben nog geen toepassing tegen gekomen waarin ik mijn XFN lijst zou kunnen her gebruiken.

Ik geloof dat OpenID, XFN en microformats hier een eerste aanzet toe zijn maar van mij mag het allemaal wat sneller gaan.

Wie herkent het probleem? Heeft iemand al ervaring met tools die je helpen bij het managen van jezelf online (FOAF misschien)?

Goed nieuws lijkt me zo, alhoewel sommigen er nog wel wat sceptisch over zijn. Hoe dan ook lijkt het me altijd beter om samen op te trekken in een open standaard in plaats van allemaal energie te steken in eigen intiatieven.

Open QR code is clean, gebruiksvriendelijk en snel!

Er worden 5 inkomstenmodellen beschreven.

• Free (advertising) – Youtube
• Free to use, pay for related service (support) – MovableType
• Freemium (pro account) – Flickr, Linkedin
• Freedom to pay (donate) – Wikipedia
• Nothing free (pay) – iTunes

Hoewel de benamingen anders zijn komt de lijst toch sterk overeen met mijn eerdere lijst wat ik als een positief punt zie.

Omdat de meeste dingen die online te vinden zijn over mij door mij gemaakt zijn vind het geen probleem dat er “veel” bekend is over mij. Privacy is dus nog redelijk onder controle, wat ik online zet over mezelf heb ik nog altijd zelf in de hand. Ik vind het wel belangrijk dat de verschillende dingen in het juiste perspectief geplaatst kunnen worden door lezers en hier zit het probleem.

Op dit moment bepaald google voor een belangrijk deel het beeld van je online identiteit. Google gooit echter alles in een grote lijst waardoor het verband en relevantie van zaken niet direct duidelijk is. Als iemand mij “googled” dan weet ik niet wat hij te zien krijgt. De uitspraak van Chris anderson “Your brand is what Google says your brand is” geldt dus ook voor de brand YOU!

Nogmaals alles wat over mij online staat mag gezien worden maar het zou fijn zijn als iemand geïnteresseerd is in bijvoorbeeld mij zakelijk verleden dat die niet eerst op mijn vakantiefoto’s van Flickr terecht. Als iemand alsnog besluit dat die toch geïnteresseerd is in de foto’s is het geen probleem maar dan is de context heel anders.

De bijna legendarische presentatie van Dick Hardt over Identity 2.0 zoals het ook wel genoemd wordt geeft een goed beeld waar we naar toe (zouden moeten) gaan.

Ik ga in ieder geval de ontwikkelingen rondom OpenID en Windows CardSpace nauwlettend in de gaten houden.